Ucz się od najlepszych - Wojtek Moranda komentuje..

Pierwszy zjazd ekstraligi za nami. Pora na analizę rozegranych partii. Jeden z Polonistów Wojtek Moranda postanowił podzielić się swoimi przemyśleniami na temat partii z Pavlem Shkapenko. Zapraszamy do nauki.

Wojciech Moranda vs Shkapenko Pavel

Po dosyć zaciętej strategicznie partii dotarliśmy do pozycji, która przynajmniej na pierwszy rzut oka powinna być łatwo i przyjemnie wygrana dla białych - przewaga dwóch wolnych pionów powinna mianowicie - co do zasady - zawsze wystarczać do zwycięstwa. Już jednak pobieżne policzenie kilku przykładowych wariantów skłania do przekonania, że jest jeszcze nieco za wcześnie na celebrowanie sukcesu przez białe. Powodem tego jest mianowicie okoliczność, iż mamy tu do czynienia z końcówką wieżową, które to końcówki rządzą się własnymi, czasem nieco zwariowanymi zasadami. Gdyby chcieć wybrać najważniejszą z nich, należałoby się zdecydować na tą, która mówi, że w tego typu pozycjach aktywność wież jest o wiele ważniejsza niż przewaga materialna." Mając powyższą regułę w pamięci, nie sposób nie zrozumieć, czemu czarne dopiero co umieściły swoja wieżę na drugiej linii - w dalszej perspektywie pragną one "postawić wszystko na jedna kartę", zdwoić wieże na wspomnianej linii i liczyć na to, ze uzyskana tą metodą kontr-gra będzie szybsza od zaawansowanych białych pionów. Widząc to wszystko zdecydowałem się na, moim zdaniem, najbardziej praktyczne rozwiązanie trapiącego mnie problemu.

42.Wd6!

Uważam, iż jest to najbardziej efektywne rozwiązanie. Niewątpliwą zaletą posiadania większej przewagi materialnej jest fakt, że w wypadku "draki" zawsze można zwrócić część materiału, tym samym "wykupując się" z prawie każdego rodzaju kłopotów. Efektem tej operacji będzie wprawdzie natychmiastowa redukcja materiału pozostałego na desce, ale również i przejście do technicznie wygranej końcówki. Ocena ta bierze się nie tyle z faktu, iż białe maja całego piona mniej, ale przede wszystkim stad, że pion ten jest mocno zaawansowany, daleko oddalony od króla przeciwnika oraz ze może być efektywnie wsparty przez białą wieżę. 42...W8xd6 43.exd6 Wxd6 44.Kg2! Diagram

Dokładność do samego końca. Białe mogły naturalnie od razu przestawić wieżę na b1, ale w ten sposób czarne o jeden ruch szybciej wprowadziłyby swojego króla do gry. Ruch zagrany w partii pozwala białym zyskać nieco na czasie w tym zakresie, trzymając z kolei króla przeciwnika póki co na odległość. 44...g6 45.Wb1 Biała wieża opóźniła nieco odsiecz czarnego króla. Po wykonaniu tego zadania nie ma już żadnych przeszkód aby postawić ją na optymalnej dla wieży pozycji - za pionem. Należy w tym miejscu wspomnieć, że ta zasada tyczy się również i strony słabszej - ustawienie przez nią wieży za pionem najczęściej znacznie utrudnia przeciwnikowi realizacje przewagi. Następne kilka ruchów następuje raczej forsownie. 45...Wb6 46.Kf3 Kf7 47.Ke4 Ke6 48.Kd4 Kd6 Czarnym udało się na chwile zapobiec inwazji białego króla do ich obozu, ale ten stan nie będzie trwał długo... 49.Kc4 Multifunkcjonalne posuniecie - białe nie tylko podpierają swojego piona za pomocą kolejnej figury, ale również zwalniają swoją wieżę od obowiązków obronnych, uniemożliwiając jej zarówno odcinanie czarnego króla poprzez szachy po linii "d", jak i sianie terroru po siódmej i ósmej linii. 49...Wb7 50.Wd1+ Kc7 51.Kc5 Kc8 52.Wf1! Diagram

Wieża białych wykonała już swoją pracę po linii "d" i teraz szuka nowych horyzontów po drugiej stronie deski. Biorąc pod uwagę fakt, że czarne muszą się od tej pory liczyć nie tylko z marszem piona "b" białych, ale i penetrowaniem ich pozycji przez biała wieże czy zgoła nawet z groźbami matowymi, ich zadanie obronne staje sie awykonalne. 52...Wc7+?! Ten ruch przyspiesza nieco przegrana, ale nawet po odrobinę dokładniejszym 53.Kb6 We7 54.Ka6 We8 Czarne bronią się uporczywie, ale z uwagi na słabości również i na drugim skrzydle ich pozycja jest nie do obrony. 55.Wf7 h5 56.b6 Kb8 57.Wg7 i czarne słusznie poddały się. 1-0

Urodzony 17 sierpnia 1988 r. w Kielcach – arcymistrz od 2009 r. Wielokrotny medalista Mistrzostw Polski Juniorów we wszystkich tempach gry, wielokrotny reprezentant Polski na Mistrzostwa Europy i Świata Juniorów, brązowy medalista Mistrzostw Europy w szachach szybkich w 2009 r. Najwyższy ranking w dotychczasowej karierze osiągnął 1 września 2013 r., z wynikiem 2591 punktów zajmował wówczas 9. miejsce wśród polskich szachistów. Największe sukcesy:

• 2003 r. złoty medal Mistrzostw Polski Juniorów do lat 16,
• 2007 r. złoty medal Mistrzostw Polski juniorów do lat 20,
• 2007 r. złoty medal Międzynarodowych Mistrzostw Niemiec do lat 20,
• 2007 r. brązowy medal Mistrzostw Europy w szachach szybkich,
• 2008 r. złoty medal Akademickich Mistrzostw Polski,
• 2012 r. złoty medal Akademickich Mistrzostw Polski,
• 2013 r. brązowy medal Letniej Uniwersjady (w drużynie),
• 2013 r. zwycięstwo w memoriale A. Rubinsteina w Polanicy-Zdroju,